Στήριξη στο κοινωνικό Ιατρείο Καλαμάτας – Επιστολή διαμαρτυρίας

Επιστολή διαμαρτυρίας προς  Δήμαρχο Καλαμάτας, κ. Παναγιώτη Νίκα

Προς μεγάλη μας απογοήτευση μάθαμε οτι πάρθηκε η απόφαση για το κλείσιμο του Κοινωνικού Ιατρείου Καλαμάτας, παρόλη τη δέσμευσή σας σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Καλαμάτας οτι το ιατρείο δεν θα μετακινηθεί προτού βρεθεί αντίστοιχος χώρος και με την επισήμανση οτι θα συμφωνήσει και ο Σύλλογος Φίλων Δικτύου Ιατρών Κοινωνικής Αλληλεγύης Μεσσηνίας.

Είμαστε μια ομάδα Ελληνόφωνων της Κολωνίας, φοιτητές και εργαζόμενοι, κάποιοι γεννημένοι εδώ, κάποιοι κάτοικοι εδώ και χρόνια, άλλοι μετανάστες των τελευταίων χρόνων της κρίσης, που αναλάβαμε την πρωτοβουλία οργάνωσης μας σε ένα ανεξάρτητο, προοδευτικό και σχήμα με γνώμονα την κοινή δράση. Προερχόμαστε από τον χώρο της Αριστεράς και της Αναρχίας –  οργανωμένοι ή ανένταχτοι   και αυτό που μας ενώνει είναι η αντίθεση σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και καταπίεσης και η αλληλεγγύη σε όσους την υφίστανται.

Το Κοινωνικό Ιατρείο κατάφερε να λειτουργήσει και να έχει την σημερινή μορφή του μετά από πολύ δουλειά και χρόνο των εθελοντών του. Χωρίς την προσφορά του θα μείνουν χωρίς ιατρική περίθαλψη συνάνθρωποί μας, ασφαλισμένοι και μη, που σε περίοδο κρίσης αδυνατούν να καλύψουν αυτά τα έξοδα. Η υγεία τους βασίζεται στην αλληλεγγύη του Κοινωνικού Ιατρείου και των εθελοντών του αφού το κράτος απέχει από το να παρέχει έστω τα βασικά.

Εμείς με την σειρά μας, ο Αντίλογος NRW, συνυπογράφουμε την επιστολή του Συλλόγου Φίλων Δικτύου Ιατρών Κοινωνικής Αλληλεγγύης Μεσσηνίας προς τον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Μεσσηνίας, Μιχάλη Μιχαήλ και στηρίζουμε την απαίτηση των εθελοντών του Κοινωνικού Ιατρείου να παραμείνουν στο χώρο που λειτουργεί μεχρι σήμερα, μέχρι να ολοκληρωθεί η πτέρυγα της Καρδιολογικής Κλινικής όπου και προτείνουν να μεταφερθούν.

Καλούμε τον τον κ. Νίκα και τον κ. Μιχαήλ να βρουν μια λύση άμεσα και να μην παρακωλούν το έργο του Κοινωνικού Ιατρείου.

Αντίλογος NRW

Kολωνία

 

Ούτε μια βραδιά στο Λεβερκούζεν, ούτε πουθενά

Κολωνία, 04.03.2017

Η επερχόμενη ομιλία-εκδήλωση του αυτοχαρακτηριζόμενου πολιτικού φορέα «Ελλήνων Συνέλευσις» στο Λεβερκούζεν αποτελεί αφορμή για να εκφράσουμε την αντίθεσή μας στο νέο φασιστικό μόρφωμα, που έχει βρει υποστηρικτές και πιστούς/-ές στην Ελλάδα καθώς και στους/στις Έλληνες/-ίδες της διασποράς.

Κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης ο Σώρρας βρήκε πρόσφορο έδαφος για να γίνει ευρέως γνωστός, εκμεταλλευόμενος την οικονομική εξαθλίωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού στην Ελλάδα. Ως «εθνοσωτήρας» προσφέρει τα υποτιθέμενα χρηματοοικονομικά εργαλεία του στην διάθεση όλων των Ελλήνων/-ίδων,που αγωνίζονται να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ, τα προσωπικά τους χρέη και κάθε άλλη οικονομική υποχρέωση που τους επιβάλλει η εκάστοτε πολιτική ελίτ.

Δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε το πόσο ψευδή, ανυπόστατα και εμφανώς γελοία είναι τα στοιχεία που ο ίδιος δίνει για την «αμύθητη» περιουσία του. Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε ότι ισχυρίζεται πως η περιουσία του αγγίζει άλλοτε τα 600 δις και άλλοτε τα 2,3 τρις, την στιγμή που ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη αυτή τη στιγμή έχει στην κατοχή του 73 δις. Περισσότερα στοιχεία μπορεί να βρει κανείς διαβάζοντας και παρακολουθώντας τα διάφορα δημοσιεύματα και ρεπορτάζ των αστικών ΜΜΕ που έχουν ήδη αναλάβει την άχαρη ασχολία της αντίκρουσης των επιχειρημάτων του. Ωστόσο το κύριο μέλημά τους είναι αν όντως ο Σώρρας μπορεί να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος και δυστυχώς εμμένουν σε αυτό το επίπεδο σχολιασμού, λες και το τέλος της κρίσης θα σημάνει το τέλος της εκμετάλλευσης και της σαπίλας του καπιταλιστικού συστήματος.

Το πρόβλημα όμως του «ολύμπιου μεσσία» δεν είναι μόνο η εξαπάτηση των εξαθλιωμένων αλλά και το γεγονός οτι οι «αγνές» του προθέσεις συνοδεύονται από μία ρατσιστική, εθνικιστική, αντισημιτική και συνομωσιολογική ρητορική. Η «Ελλήνων Συνέλευσις» είναι απλώς ένα ακόμη κομμάτι του παζλ, που συμπληρώνει το ακροδεξιό πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα, εκφράζοντας τις πιο συντηρητικές απόψεις και συμπληρώνοντάς τες με αρχαιοελληνικολαγνικά συναισθήματα. Αποκορύφωμα είναι οι θέσεις του κατά των μεταναστών/-στριών και των ατόμων με αναπηρία, τους οποίους ο Σώρρας έχει αποκαλέσει υβρίδια και ζώα.

Ωστόσο, με αφορμή αυτήν την ομιλία-εκδήλωση της συγκεκριμένης οργάνωσης στο γειτονικό Λεβερκούζεν μας προκαλεί εντύπωση το οτι η τοπική ελληνική κοινότητα δίνει βήμα σε μισαλλόδοξους και νεοφασίστες. Είναι γνωστό οτι οι ελληνικές κοινότητες της Γερμανίας είναι κατά βάσει εκφραστές του παλαιού δικομματισμού. Γι΄αυτό άλλωστε η νέα γενιά των μεταναστών/-στριών τούς έχει γυρίσει την πλάτη. Γιατί όμως η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων τηρεί σιγή ιχθύος; Η «Ελλήνων Συνέλευσις» έχει ήδη διοργανώσει μία συνάντηση τον περασμένο χρόνο στο Ντλύσσελντορφ, χωρίς την παραμικρή αντίδραση από κάποιον φορέα.

Ο Αντίλογος τάσσεται ενάντια σε κάθε οργάνωση διακίνησης μίσους, όπως αυτή του Αρτέμη Σώρρα, και κατακρίνει την αδράνεια φορέων, που με την σιγή τους δίνουν θάρρος σε παρόμοιες οργανώσεις. Υποστηρίζουμε oτι ο μόνος τρόπος έκφρασης της πολιτικής δράσης προέρχεται από την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση, χωρίς ηγέτες, εξουσίες και ιεραρχίες. Καλούμε τις ελληνικές κοινοτήτες να καταδικάσουν ανοικτά τις θέσεις της «Ελλήνων Συνέλευσις» και να μην προσφέρουν βήμα σε εθνικιστικά, ρατσιστικά μορφώματα. Αν έχουμε διδαχτεί κάτι τόσο από τις εξελίξεις στην Ελλάδα κατά την διάρκεια της κρίσης, όσο και από τις εμπειρίες μας στην Γερμανία ως νέο πρεκαριάτο, αλλά και από όλους τους εργατικούς αγώνες είναι αυτό: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ. Οι μεσσίες είναι άλλωστε για τους εξουσιαζόμενους.

ΥΓ. Σε μία περίοδο γενικής απάθειας και αποχαύνωσης εν καιρώ αριστερού μνημονίου, μας γεμίζει ελπίδα η δυναμική απάντηση αυτοοργανωμένων ομάδων κατά των γραφείων του Σώρρα σε όλη την Ελλάδα.

ΟΠΟΙΟΣ ΔΙΝΕΙ ΧΩΡΟ ΣΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ

 

cropped-cropped-antilog-logoteliko.png

„Golden Dawn: a personal affair“ – Filmvorführung

Unsere Gruppe, AntilogosNRW, in Kooperation mit Wendepunkt  zeigt im zweiten Teil unserer Filmreihe zum Thema Neofaschismus in Griechenland den Film „Golden Dawn: a personal affair“. Dienstag 24th Januar 19:15/ Uni Köln Hauptgebäude Hörsaal V.

goldendawnpersonalaffairposter

In den Jahren der Finanzkrise haben sich die Neonazis in der politischen Szene Griechenlands etabliert. Bei den letzten parlamentarischen Wahlen im September 2015 hat die neonazistische Partei Chrysi Avgi (Goldene Morgenröte) 6,99% der gesamten Stimmen geholt, obwohl die Ideologie dieser Partei der griechischen Gesellschaft spätestens seit der Ermordung des antifaschistischen Hip-Hop-Musikers Pavlos Fyssas durch ein Mitglied von Chrysi Avgi bekannt war. Trotz dieses erschreckenden Fakts ist es interessant zu fragen: Wer sind die WählerInnen und die SympathisantInnen dieser Partei? Ist die griechische Gesellschaft während der Krise teilweise faschistisch geworden? Welche Form hat die innere Struktur der Partei?

Mit diesen Themen befasst sich der Film „Golden Dawn: a personal affair“ und die Journalistin Angeliqué Kourounis zusammen mit ihrem Team. Angeliqué ist unter hohem Risiko ins Wespennest der griechischen Neonazis eingedrungen und hat dort eine sehr interessante Reportage gedreht, die die realen Hintergründe der WählerInnen und der Mitglieder von Chrysi Avgi aufdeckt.

Wir laden euch zur Filmvorführung und zur anschließenden Diskussion mit Angeliqué Kourounis und Thomas Iacobi aus dem Produktionsteam des Films ein.

map


Η ομάδα μας, Αντίλογος NRW, σε συνεργασία με το Wendepunkt  προβάλλει την δεύτερη σε σειρα  ταινία της θεματικής ο Νεοφασιμός στην Ελλάδα, με τίτλο «Χρυσή Αυγή: Προσωπική υπόθεση». Τρίτη 24 Ιανουαρίου 19:15 / Uni Köln Hauptgebäude Hörsaal V

Κατά τα χρόνια της κρίσης οι νεοναζί καθιερώθηκαν στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας. Στις τελευταίες εκλογές του Σεπτεμβρίου, το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής συγκέντρωσε το 6,99% των συνολικών ψήφων, αν και η ιδεολογία της συγκεκριμένης οργάνωσης ήταν γνωστή στην ελληνική κοινωνία τουλάχιστον μετά την δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα. Ποιοί όμως είναι οι ψηφοφόροι και οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής; Έγινε η ελληνική κοινωνία ξαφνικά κατά την διάρκεια της κρίσης φασιστική; Ποια μορφή έχει η εσωτερική δομή αυτού του κόμματος;

Με αυτά τα θέματα ασχολείται η ταινία «Χρυσή Αυγή: Προσωπική υπόθεση» και η δημοσιογράφος Αγγελική Κουρούνη, μαζί με την ομάδα της. Η Αγγελική εισέβαλλε με πολύ ρίσκο στην φωλιά της φασιστικής οργάνωσης και γύρισε ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, το οποίο αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο των υποστηρικτών και μελών της Χρυσής Αυγής.

Σας προσκαλούμε λοιπόν στην προβολή της ταινίας και στην συζήτηση που θα ακολουθήσει με την Αγγελική Κουρούνης και τον Thomas Iacobi από την ομάδα παραγωγής της ταινίας!


The film “Golden Dawn: A personal Affair”, the second film within the thematic circle on Neofascism in Greece, is going to be screened by our group Antilogos NRW on Tuesday 24th January 19:15/ Uni Köln Hauptgebäude Hörsaal V.

During the crisis, neonazis have established themselves in the political scene of Greece. In the last elections in September 2015, the neonazi party Golden Dawn won 6,99% of the total votes, even though the ideology of the party has already been known to greek society , especially after the assasination of the antifascist rapper Pavlos Fyssas. Yet who are the voters and the supporters of Golden Dawn? Has greek society become fascist all of a sudden during the crisis? What is the form of the internal structure of this party?

These are the issues  Aggeliki Kourounis, the journalist and creator of the film “Golden Dawn: A personal Affair” deals with along with her  team. Risking her own life, Aggeliki manages to invade the den of the fascist organization and shoots a very interesting documentary, which reveals the real face of the supporters and the members of Golden Dawn.

Therefore, we would like to invite you to the screening of the film and  to the discussion afterwards with Aggeliki Kourouni, the director, and Thomas Iacobi, member of the production crew.

Fascism Inc. – Filmvorführung

Faschismus und Kapital. Antilogos zeigt die Dokumentation von Aris Chatzistefanou „Fascism Inc.“, in der historische und aktuelle Momentaufnahmen zum Thema präsentiert werden. Anschließend wird eine Diskussion mit John Malamatinas, der über die Goldene Morgenröte recherchiert, stattfinden.

poster-fascism-incteliko

Kommen Sie am Sonntag den 20.11.2016 um 18:30, Raum S204, Alte Mensa (Universitätsstraße 16a 50937 Köln).

alte-mensa

Selbstorganisierung als Solidarität am Beispiel des Zentrums „Notara 26“

notara2

Was genau ist das Zentrum „Notara 26“? In welchen anderen Bereichen gibt es aktuell aktive selbstverwaltende Initiativen in Griechenland? Welche politischen und sozialen Herausforderungen entstehen aus diesen Initiativen? Diese Themen wurden von unserer Gruppe „Antilogos NRW“ im Rahmen einer offenen Diskussionsrunde, die von der Gruppe „Resist“ in Saarbrücken organisiert wurde, eroertert.

Anlässlich der Aufräumungen von drei Besetzungen in Thessaloniki im Juli 2016 und der Brandangriff der Notara Besetzung am 24. August 2016 wird das Thema höchstaktuell.


Selbstorganisierung in Griechenland

Die letzten Jahre haben wir viele dynamische politische Bewegungen in Griechenland erlebt, die viele unterschiedliche Bereiche des sozialen Lebens betreffen. Verursacht oder verstärkt durch die Wirtschaftskrise und die Austeritätspolitik, inspiriert durch die „Bewegung der Empörten“ in 2011, verbreiteten und entwickelten sich in der Gesellschaft in unterschiedlichen Weisen.

Viele Initiativen waren ungehorsam gegenüber Mandaten des staatlichen Systems oder der Troika. Sie druckten einen Versuch aus, den öffentlichen Raum zurückzugewinnen oder neu zu definieren, das eigene Leben durch Partizipation zu gestalten. Diese Initiativen umgehen eigentlich den Staat. Sie erscheinen, wenn der Staat und das herrschende System die Bedürfnisse der Gesellschaft nicht decken und sind dem vorgeschriebenen staatlichen Rahmen entgegengesetzt.

Ein paar Beispiele wollen wir demnächst kurz darstellen: die sozialen Praxen, Netzwerke und Kooperativen im Rahmen der Sozialen und Solidarischen Ökonomie, Bürgerinitiativen und -Bewegungen sowie Besetzungen.


Soziale Praxen

Das Gesundheitssystem Griechenlands war nicht perfekt, dennoch hatte im Allgemeinen jeder den Zugang ins System, durch gerechten oder ungerechten Wegen, gesichert. Seit 2008 stieg die Anzahl der Bürger ohne Gesundheitsversicherung. Arbeitslose, die länger als zwei Jahren keine Beschäftigung haben, werden vom Nationalen Gesundheitssystem ausgeschlossen. Die Anzahl der unversicherten Bürger in Griechenland stieg 2013 auf 3.000.000. Versuche von Seite der Regierungen, das Problem zu bewältigen, scheiterten. Entweder umfassten sie wenige der Betroffenen oder schwächten das Gesundheitssystem, sie führten z.B. zu Unterbesetzung oder Kürzung der notwendigen Mittel. Die Eigenbeteiligung der Patienten blieb in vielen Fällen immer noch hoch, sodass oft weder unversicherte noch versicherte die Kosten für Medikamente, diagnostische Untersuchungen oder Therapien tragen konnten. Personen sind gestorben aufgrund mangelnden Zugangs an die notwendigen Strukturen. Die öffentlichen staatlichen Ausgaben im Bereich der Gesundheit und der Vorsorge werden, wie im Rahmen der Memoranden entschieden, nur noch gekürzt, und dadurch bleibt fragwürdig, in wie fern das Problem bewältigt werden kann.

In dieser Konstellation entstanden viele soziale Praxen (127), soziale Apotheken (122) oder andere Strukturen, die durch die Aktivierung von Freiwilligen Ärzten, Apotheker, Krankenpfleger und oft die Unterstützung der Kirche, der Gemeinden oder anderen Solidaritätsnetzwerke, zur Milderung des Problems beitragen. Sie behandeln Unversicherten, Arbeitslosen, Bedürftigen und Menschen in Not, z.B. Flüchtende, und nehmen keine Zahlung. Sie bieten Medikamente und andere medizinische Bedarfsartikel, oft durch Kooperation mit sozialen Apotheken oder durch Spenden. Externe Laboren, die umsonst diagnostische Untersuchungen durchführen, unterstützen die Praxen, die nicht immer über die notwendige Ausstattung verfügen. Manche Krankenhäuser (13) behandeln mittlerweile auch unversicherte Patienten.

Zwei Praxen, die zu den ersten Soziale Praxen zählen, sind die Weltstädtische Soziale Praxis in Helleniko und die Soziale Praxis der Solidarität von Thessaloniki. Beide bieten unversicherten Patienten primäre medizinische und medikamentöse Betreuung ungeachtet von Nationalität, Konfession, Geschlecht, Sexualpräferenz oder Alter. Nicht nur wollen diese Initiativen Lücken des Gesundheitssystems abdecken, sondern auch solidarisch und selbstverwaltend, den Kampf gegen ihren Ursachen hervorheben und stärken, für ein allgemeines, kostenloses und nationales Gesundheitssystem. Für die Gesundheit als soziales Gut und Grundrecht.

Die Weltstädtische Soziale Praxis in Helleniko entstand in 2011 und wird mit Unterstützung der Gemeinde von Helliniko-Argyroupolis im Gelände des alten Flughafens von Athen untergebracht. Betriebsausgaben werden auch von der Gemeinde übernommen. Sonst werden keine Geldspenden akzeptiert, damit die Unabhängigkeit und Selbstbestimmung gewährleistet wird. Die Mitglieder der Praxis, alle auf ehrenamtlicher Basis, sind die einzigen Förderer der Initiative. Entscheidungen werden kollektiv, direkt und transparent durch die Gesamtversammlung getroffen. Keine Parteien dürfen die Funktion und die Aktivitäten der Praxis beeinflussen. Werbung für Spenden ist ausgeschlossen.

Die Soziale Praxis der Solidarität von Thessaloniki ist ein soziales Kollektiv der Gesundheitspflege, autonom und selbstverwaltend. Sie wird in einem Gebäude im Zentrum der Stadt untergebracht, das ihr vom „Arbeitszentrum Thessaloniki“ überlassen wurde. Für die Ausstattung der Praxis wurden Spenden von Mitbürgern benutzt, sowie Spenden nicht verwendeter Geräte von Krankenhäusern. Medikamente lassen sich von Apotheken sammeln oder Mitbürgern spenden, weil z.B. ihre Medikation geändert wurde oder weil der Patient gestorben war etc.. Kardiologen, HNO-Ärzte und Dermatologen, Psychologen, Hebammen, Physiotherapeuten und andere engagieren sich ehrenamtlich für die Soziale Praxis. Mikrobiologen durchführen wichtige Laboruntersuchungen kostenlos im privaten Labor. Die soziale Praxis bleibt unabhängig vom Staat, von der EU, von der Kirche, von politischen Parteien und vom Markt. Sie bekommt Geld und Spenden nur von Individuen, sozialen Kollektiven, Gewerkschaften, macht keine Werbung und hat keinen offiziellen Spender.

Mehr kann mehr auf die Seiten der Praxen lesen: http://www.kiathess.gr/de/, http://www.mkiellinikou.org/en/.


Solidarische, Kooperative Ökonomie und Netzwerke

Neue Arbeitsformen, Netzwerke und Handelswege sind für viele Leute in mehreren Bereichen eine Alternative in den Jahren der Wirtschaftskrise (und oft sogar davor) gewesen. Besetzte Arbeitsräume, bei denen die Arbeitsnehmer z.B. nach Bankrott des Unternehmens, die Produktionsmittel besetzen, produzieren doch weiter. Als Beispiele können wir unter anderem BIOME und Robin des Holzes (sekundäre Produktion), EfSyn und ertopen (Medien), das Plaza Hotel (von Arbeitern besetzt, jetzt unterbringt Flüchtende) und das EMPROS Theater (altes, verlassenes Theater besetzt) erwähnen. Jeder Fall hat sich anders entwickelt und unterschiedliche Handlungswege wurden gewählt, sodass es schwer fällt, eine Zusammenfassung zu wagen. Gekennzeichnet wurden sie alle durch basisdemokratische Entscheidungsprozesse, Gleichstellung und –Berechtigung aller bei Entscheidungen und Pflichten. Das Modell der abhängigen Lohnarbeit wird dadurch abgeschafft und Mitbestimmung, Mitgestaltung, Selbstorganisierung bieten eine andere Perspektive zur beruflichen Realität an.

Das Beispiel von BIOME (Biomichaniki Metalleftiki – Βιομηχανική Μεταλλευτική) wollen wir hier ausführlicher darstellen. Die ehemalige Fabrik für Industriekleber und Baumaterialien wurde im Mai 2011 von ihren Eigentümer mit Schulden an ihre Arbeiter verlassen und im Juli des gleichen Jahres von einem Teil ihrer Arbeiter besetzt. Seit 2013 werden in BIOME Reinigungsmittel produziert, eine notwendige Anpassung der Produktion aufgrund der hohen Kosten für Rohstoffe bei der Produktion von Kleber und Baumaterialien.

Die Entscheidungen werden kollektiv getroffen, in Versammlungen aller Arbeitenden (zurzeit 22 Personen), unter Gleichheitsbedingungen aller Teilnehmenden. Es gehört zu den Pflichten der Mitglieder in jede Versammlung teilzunehmen und die Entscheidungen anzuerkennen. Es geht dabei, wie die Arbeiter selbst betonen, nicht nur um die Selbstbestimmung der Produktion sondern auch der Beziehungen und der Umgangsweise im Arbeitsraum und in der Gesellschaft. Natürliche, umweltfreundliche Produkte, soziale Preise der Waren, direkter Zugang zum Konsumenten (keine Zwischenhändler), umweltfreundliche Warentransport (Fahrrad-Courier) sind ein paar der Aspekte, die die Produktion von BIOME charakterisieren. Diese Umstellung der Arbeitsweise war nicht leicht, wie selbst die Arbeiter erzählen: „Alles „entlernen“, was man während des ganzen Lebens gelernt hat, fällt allen schwer“.

Die Herausforderungen sind für BIOME noch groß. Der stehende Verkauf des Landstucks vom ehemaligen Besitzer bedroht die Zukunft des ganzen Projektes. Es wird versucht, die BIOME Anlage vom Verkauf auszuschließen. Trotzdem produziert BIOME weiter, bereits wurde ein Online-Shop gegründet, und bleibt in allen sozialen Bewegungen aktiv. Mehr kann man auf der Webseite von BIOME lesen (http://biom-metal.blogspot.de/).

Darüber hinaus zählt man mit vielen Integralen Kooperativen, Kollektiven und Genossenschaften, die in einem Konzept operieren, das den Mehrwert auf die sozialen Vorteile statt auf Gewinn erkennt. Prinzipien wie Partizipation, Kollektivität, Vertrauen, Teilen, faire Arbeitsbedingungen, gleicher Zugang aller zu sozialen Güter, Zusammenarbeit statt Wettbewerb werden besonders hervorgehoben (Soziale und Solidarische Ökonomie – Κοινωνική και αλληλέγγυα Οικονομία). Kooperativen, wie z.B. die Bios Coop (Sozialer Verbraucher Genossenschaft), die Athens Coop (Integrale Kooperative Athen), Kollektive Cafés/Restaurants, To Peliti (Aktion für Erhalt und Verbreitung traditioneller Sorten) u.a., Netzwerke, wie z.B. die Bewegung136 (Bewegung zur „Privatisierung“ des Wasserversorgungs- und Abwassernetzwerks von Thessaloniki EYATH durch ihre Bürger), PROS.KA.LO (Initiative und Zusammenarbeit für Soziale Solidarische Ökonomie) u.a., sowie alternative, lokale Währungen, Tauschbörsen, Zeitbanken, arbeiten hin zur Formation integraler Systemen, die alle Güter und Dienstleistungen umfassen werden. In diesen Systemen werden die oben erwähnten Prinzipien dominant und eine faire Technologieverwendung in vernünftigen Maßen gefordert. Im Juni 2016 hat sogar ein griechenlandweites Treffen von Unternehmungen Sozialer Solidarischer Ökonomie stattgefunden (http://ssecoops.blogspot.de/).


Bürgerinitiativen und –Bewegungen

Viele Beispiele politischen Ungehorsams und Reaktionen auf Maßnahmen und Establishments kann man erwähnen:

·       Solidaritätsbewegungen und Netzwerke für betroffenen der Krise konnten Effekte der Krise mildern.

·       Initiativen gegen Eigentumssteuer, Stromsperrungen, Autobahngebühren oder Hilfe bei anderen Zahlungen.

·       Bewegungen „ohne Zwischenhändler“, für gerechte Preise für Verbraucher und Bauer.

·       In einem Versuch, öffentlichen Raum zu schaffen, wurden Parken und Gebäude besetzt.

·       Auch Solidaritätsbewegungen für Flüchtende haben sich über die letzten zwei Jahre vermehrt.

Ein Beispiel für den letzten Fall ist das Zentrum Notara26. Im September 2015 haben einige GenossInnen das leere Gebäude auf die Straße Notara 26 im Stadtviertel von Exarchia besetzt. Das Gebäude gehörte dem Ministerium für Arbeit und Sozialversicherung. Diese Aktion der Antiautoritären und Antikapitalisten in Athen war eine Reaktion auf die ständig zunehmenden Fluchtwellen nach Griechenland und die zahlreiche Präsenz von Flüchtenden in Athen, die in schlechten Konditionen untergebracht wurden. Ziel des Zentrums ist kurzfristige Aufenthalt von Flüchtenden in guten Konditionen anzubieten, sowie die Befriedigung anderer Bedürfnisse (z.B. Essen, Kleidung, ärztliche Versorgung und psychologische Unterstützung).

Die Beteiligten dieses Versuchs sind Personen aus verschiedenen antiautoritären und antikapitalistischen Gruppen, solidarische Personen und vor allem die Nachbarn. Solidarische Arbeit wird von ungefähr 40-50 Personen, die ständig da sind, geleistet. Dazu helfen dem Zentrum sieben Mediziner, zwei Krankenschwester, Sozialarbeiter und Dolmetscher. Alle Entscheidungen werden vom Plenum getroffen, das zweimal pro Woche zusammenkommt. Im Plenum dürfen sich die Unterstützer des Zentrums und die Flüchtenden beteiligen. Die meisten Besucher des Zentrums kommen aus Afghanistan, dem Iran, Marokko und Syrien.

Die Räumlichkeiten des Zentrums umfassen ein großes Wohnzimmer- Foyer, wo das Plenum auch stattfindet, einen Raum mit Waschmaschinen, zwei große Keller mit Kleidung und anderem Material (Essen, Waren für hygienische oder medizinische Zwecke), Schlafzimmer, Badezimmer, Kinderzimmer und eine Küche, wo allerdings nicht gekocht wird. Das Essen wird von anderen Gruppen in Exarchia oder von den Nachbarn organisiert. Das Notara-Zentrum ist kein Hotel. Die Reinigung der Räume wird von Unterstützer und Flüchtende gemacht. Jeden Abend findet eine Auszählung statt und am Eingang des Gebäudes steht immer jemand zur An- und Abmeldung der Übernachtenden. Es gibt eine Übernachtungsfrist, die eine Woche betrifft.

Spenden von Klamotten, Medikamenten, Bedarfsartikel und anderen Waren für den Haushalt werden gemacht. Finanzielle Unterstützung akzeptiert das Zentrum in Form von Bons. Aber was das Notara-Zentrum zurzeit braucht ist Unterstützung. Zum einen solidarische Arbeit im Zentrum und zum anderen Unterstützung von der Gesellschaft. Der Brandstift vom 24.8 beweist, dass es Gegner des Projekts gibt, die Gewalt verwenden. Die rechtsextreme Gruppe „Μοναχόλυκοι Ριζοσπαστικού Αυτόνομου Μαχητικού Εθνικοσοσιαλισμού“ (Mönche-Wölfe des radikalen, autonomen Nationalsozialismus) hat die Verantwortung des Angriffs übernommen. Mehr über das Zentrum kann man auf dem Blog oder der Facebook Seite der Gruppe lesen.

Die Versuche dieser Initiativen werden durch die heutigen Zustände erschwert. In einem weiteren Beitrag werden wir Herausforderungen der heutigen Bewegungen analysieren. Antilogos ist mit allen selbstverwaltenden Initiativen solidarisch.

Internet Quellen Eine ausfürliche Auflistung solidarischer und sozialer Gruppen und Netzwerke kann man in www.enallaktikos.gr finden. Alle erwähnte Initiativen verfügen über eigene Internetseiten.

2

Όνειρα εφοπλιστικής νυκτός

Απάντηση στην ανακοίνωση της DHW

thewagegap

Οι δηλώσεις του κυρίου Κοτσαμπόπουλου, εκπροσώπου τύπου και εκτελεστικού αντιπροέδρου του Γερμανο-Ελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου (DHW), μέσω άρθρου στο Facebook στις 29 Ιανουαρίου  περί εφαρμογής περαιτέρω φοροαπαλλαγών υπέρ των εφοπλιστικών ομίλων στην ελληνική ναυτιλία με αφορμή αντίστοιχα νομοθετήματα στο ομοσπονδιακό κράτος της Γερμανίας, είναι εξοργιστικές. Οι λόγοι είναι πολύ σαφείς:

Στην Ελλάδα ο εφοπλιστικός κλάδος έχει το ξεχωριστό προνόμιο μίας συνταγματικής προστασίας, καθώς το άρθρο 107 του Συντάγματος εξαιρεί τους εφοπλιστές από τη φορολογία επί των κερδών, στην οποία υποχρεώνεται ο υπόλοιπος επιχειρηματικός κόσμος. Ταυτόχρονα με βάση το ίδιο άρθρο επιβάλλεται μόνο μια ειδική φορολογία επί του τονάζ του στόλου. Αυτή είναι μόνο μία από τις 58 ειδικές ρυθμίσεις, οι οποίες εξασφαλίζουν το δικαίωμα περίπου 800 ελληνικών εφοπλιστικών οικογενειών να μην πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους.

Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αυτών των ρυθμίσεων είναι ο νόμος 2687/1953 (ΦΕΚ 317 Α) και ο νόμος 4223/2013 (ΦΕΚ 287 Α) της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, με τον οποίο διασφαλίστηκε ο «οικειοθελής» χαρακτήρας της έκτακτης φορολόγησης των εφοπλιστών.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ ο ετήσιος τζίρος του κλάδου είναι της τάξης των 13-14 δις ευρώ, ενώ η φορολογία που προκύπτει ειδικά από τις θαλάσσιες μεταφορές (κέρδη της τάξης των 5,5 δις) είναι μόλις 25 εκ. ευρώ. Αντίστοιχα στοιχειοθετείται από το Reuters η εικόνα της πενιχρής συνεισφοράς του εφοπλιστικού κεφαλαίου στο ΑΕΠ, καθώς ο προαναφερθείς τζίρος δεν αγγίζει ποτέ την ελληνική οικονομία.

Ωστόσο τα παραπάνω ελάχιστη σημασία έχουν μπροστά στους υποκριτικούς ισχυρισμούς του κ. Κοτσαμπόπουλου, ότι περαιτέρω φοροαπαλλαγές μπορούν να δημιουργήσουν κλίμα σταθερής εργασιακής απασχόλησης και ελκυστικού εργασιακού πλαισίου. Είναι δυνατόν ένας τόσο προστατευόμενος τομέας, με νόμιμα κέρδη του ύψους που προαναφέρθηκε, να αδυνατεί να προσφέρει εργασιακή σταθερότητα και ελκυστικές συνθήκες εργασίας;

Με την ανακοίνωση του ελληνογερμανικού επιχειρηματικού σύνδεσμου δεν πέφτουμε καθόλου από τα σύννεφα μαθαίνοντας τώρα ότι ο ελληνογερμανικός «ΣΕΒ» εξυπηρετεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου στις φιλελεύθερες πολιτικές και σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα σε Ελλάδα και Γερμανία. Στην προκειμένη περίπτωση η πρόταση του ελληνογερμανικού οικονομικού συνδέσμου ως φερέφωνου του εφοπλιστικού κεφαλαίου αποσκοπεί στην αύξηση της κερδοφορίας σε βάρος των εργαζομένων στην Ελλάδα, που θα υποστούν μια ακόμη μεγαλύτερη φορολογική ληστεία. Παράλληλα θα διατηρηθούν οι απάνθρωπες εργασιακές συνθήκες και η απουσία εργασιακών δικαιωμάτων, που εκφράζονται με την ανελέητη εκμετάλλευση πληρωμάτων που κατάγονται κατά κύριο λόγο από χώρες της Ασίας. Η αντίθεση συνεπώς απέναντι σε τέτοιες προτάσεις αλλά και εν γένει απέναντι στην ίδια την ύπαρξη του εφοπλιστικού κεφαλαίου, ως τμήμα του ευρύτερου καπιταλιστικού συστήματος, εκφράζει την βαθύτερη αναγκαιότητα της εποχής μας για την επιβίωση των εργατικών στρωμάτων και την οργάνωση της αντεπίθεσής τους. Η συλλογικότητα μας, ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ, θέλει να εκφράσει μία άλλη γνώμη από αυτήν που εκφράζει το DHW: την γνώμη του επισφαλούς εργαζομένου και οικονομικού μετανάστη στη Γερμανία. Γιατί πέρα από την «Κολωνία της διαφθοράς», υπάρχει και η Κολωνία του αγώνα και της αυτοοργάνωσης.

 

Photo Credits: Supply and demand by thecitizen_dv

Καταστατικό

Κολωνία, 03/02/2016

Όργανα

  • Το ανώτερο όργανο της πολιτικής συλλογικότητας ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ είναι η ΓΕΝΙΚΗ της ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ (Γ.Σ.), η οποία συνέρχεται τακτικά κάθε 2 εβδομάδες, δηλ. 2 φορές το μήνα.
  • Απαρτίζεται από τα ενεργά μέλη της συλλογικότητας και οι αποφάσεις λαμβάνονται με ομοφωνία.
  • Αν η ομοφωνία δεν είναι εφικτή, τότε λαμβάνεται απόφαση ή πλειοψηφικά ή η συζήτηση αναβάλλεται για την επόμενη Γ.Σ..
  • Η Γ.Σ. μπορεί να πάρει αποφάσεις μόνο με απαρτία, η οποία ορίζεται, κατ’ ελάχιστον, ως το 60% των μελών.

 

 

 

 

 

 

 

 

Μέλη

  • Ενεργό μέλος της πολιτικής συλλογικότητας ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ είναι όποιος/όποια συμμετέχει συστηματικά στις Γ.Σ. και στις δράσεις της συλλογικότητας.
  • Αν ένα μέλος δεν παραστεί στις συνελεύσεις για 3 μήνες χωρίς πρότερη ενημέρωση, διαγράφεται από τη Γ.Σ.. Η απόφαση για τη διαγραφή του/της αποφασίζεται ομόφωνα από τη Γ.Σ..
  • Τα νέα μέλη της συλλογικότητας ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ πρέπει να αποδέχονται το καταστατικό και τις αρχές της ομάδας.

Το καταστατικό μπορεί να αλλάζει μετά από αποκλειστική ομόφωνη απόφαση της Γ.Σ.

Γράμμα στην οικογένεια Φύσσα

Αγαπητή οικογένεια του Παύλου,

είμαστε μέλη της οργάνωσης «Αντίλογος», μιας οργάνωσης Ελλήνων μεταναστών που ζουν στην Κολωνία της Γερμανίας. Από κοινού αποφασίσαμε να σας γράψουμε αυτό το γράμμα ως ένδειξη αλληλεγγύης στα όσα περνάτε τα τελευταία χρόνια με την δολοφονία του Παύλου και την δίκη της Χρυσής Αυγής, της εγκληματικής οργάνωσης μίσους, υπεύθυνης για τον τραυματισμό και τον θάνατο τόσων ανθρώπων.

Θέλουμε με αυτό το γράμμα να σας δείξουμε, ότι όλοι εδώ βρισκόμαστε στο πλευρό σας και παρακολουθούμε τις εξελίξεις της δίκης με αγωνία. Συχνά οργανώνονται στη Γερμανία δράσεις αλληλεγγύης για τον Παύλο, ενώ μαζικές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται κατά κάθε ακροδεξιάς κίνησης οπουδήποτε στην Ευρώπη, με σκοπό την εξάλειψη αυτού του απάνθρωπου φαινομένουπου ονομάζεται ρατσισμός/φασισμός. Ζώντας στο εξωτερικό και βιώνοντας καθημερινά το τι σημαίνει να είσαι ξένος και με τα κρούσματα ρατσιστικών επιθέσεων να αυξάνονται καθημερινά ακόμα και σε χώρες με υψηλότερο βιωτικό επίπεδο σε σχέση με την Ελλάδα όπως η Γερμανία, η ανάγκη μας για πάλη γίνεται εντονότερη.

Ο φασισμός και η τρομοκρατία τους δεν θα περάσει. Σε Ελλάδα και Ευρώπη υπάρχει κόσμος αλληλέγγυος που δεν δείχνει καμία ανοχή σε δολοφόνους που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και έχουν εδραιωθεί στο κοινοβούλιο της Ελλάδας. Ο αγώνας που δίνει η οικογένειά σας μας εμπνέει να παλεύουμε, έτσι ώστε κανένας άνθρωπος να μην χάνει τη ζωή του επειδή τόλμησε να αντισταθεί. Η διαφορετικότητα του χρώματος του δέρματος, της γλώσσας, της θρησκείας ή της σεξουαλικής προτίμησης δεν επιτρέπεται να επιφυλάσσουν οποιονδήποτε κίνδυνο στην κοινωνία την οποία διεκδικούμε.

Η δικαίωσή σας έρχεται μέσα από τους αγώνες όλων μας. Για ένα κόσμο χωρίς φόβο εμείς είμαστε δίπλα σας.

Ο Παύλος ζει.

Καλή δύναμη

Αντίλογος

Για ποιά Ευρώπη μου μιλάς;

Μια ολόκληρη κοινωνία, η Ελληνική, έχει μπει «για το καλό της» στον αυτόματο πιλότο ενός «τεχνοκρατικού» προγράμματος που συστήνεται ως αναγκαίο, ορθολογικό αλλα και ως η μοναδική λύση. Το σύνθημα των συντηρητικών δυνάμεων παραμένει το: «δεν υπάρχει εναλλακτική». Ως το τέλος του Ιουνίου, η ελληνική κυβέρνηση καλείται να έρθει σε συμφωνία με τους δανειστές, σε μια από κοινού αποδοχή κοινωνικών και οικονομικών μέτρων, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας και συνεπώς η εξάρτησή της απο τους εταίρους. Σαφώς και η Ε.Ε. στην προκειμένη περίπτωση, παίζει τον ρόλο του αυστηρού πατέρα, πιέζοντας την Ελλάδα να συμμορφωθεί στους θεσμούς της οικογένειας. Διαφορετικά κινδυνέυει να μείνει χωρίς χαρτζηλίκι και να ζητάει βοήθεια από άλλες οικογένειες (βλέπε Ρωσία). Το τελευταίο σενάριο φυσικά δεν αποτελεί λύση, μιας και στην περίπτωση αυτή η μικρή Ελλάδα απλώς θα αλλάξει προστάτη.

Οι νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα άφησαν καμμένη γη. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους1: 25%: Πτώση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, 28%: Μείωση των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, 28,5%: Πτώση στην κατανάλωση τροφίμων, 61%: Μείωση στη μέση σύνταξη που έχει πέσει στα 833 ευρώ, 45%: Το ποσοστό των συνταξιούχων που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, 26%: Ανεργία (50% στις ηλικίες κάτω των 25 ετών). Σε μια χώρα με συνεχώς αυξανόμενη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου2 και στα πλαίσια της σημερινής Ε.Ε, αμφιβάλλουμε αν η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να ασκήσει μία διαφορετική πολιτική, κοινωνικού χαρακτήρα, όπως επαγγέλεται. Το προεκλογικό πρόγραμμα του Σύριζα θυμίζει τα προγράμματα σοσιαλδημοκρατικού τύπου του ’70-’80, τα οποία ωστόσο στα μάτια των θεσμών, των πιστωτών και των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης φαντάζουν ακροαριστερού χαρακτήρα ή ακόμα και κομμουνιστικά, σύμφωνα με δηλώσεις διαφόρων νεοφιλελεύθερων τεχνοκρατών της Ε.Ε.

Πέραν των οικονομικών επιπτώσεων της λιτότητας στην κοινωνία, παρατηρείται στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα, ένα ακόμη θλιβερό φαινόμενο πολιτικού χαρακτήρα. Το αυγό του φιδιού της ακροδεξιάς, της μισαλλοδοξίας και του μισανθρωπισμού εκκολαύθηκε κάτω τις πολιτικές κοινωνικής συμπίεσης των λαϊκών τάξεων της Ευρώπης. Δεν μιλάμε μόνο για το νεοναζιστικό μόρφωμα της Xρυσής Aυγής3 στην Ελλάδα, αλλά και για τα ακροδεξιά ευρωσκεπτιστικά στοιχεία στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπως το Front National στην Γαλλία και το AfD στην Γερμανία. Τα τελευταία διαφέρουν μόνο για λόγους πολιτικής καθαρότητας και νομιμότητας στον λόγο και στις πράξεις τους με τις νεοναζιστικές οργανώσεις. Τα αποτελέσματα άλλωστε των Ευρωεκλογών του 20144, επιβεβαιώνουν την άνοδο της ακροδεξιάς.
Εχθρός και εξιλαστήριο θύμα όλων αυτών των μισανθρώπων είναι πάντα ο πρόσφυγας και ο μετανάστης.  Άνθρωποι, οι οποίοι ξεριζώνονται από τις χώρες τους είτε λόγω πολέμων, είτε λόγω ακραίων γεωγραφικών οικονομικών διαφορών. Είναι οι άνθρωποι αυτοί που πνίγονται στην θάλασσα της Μεσογείου, στην προσπάθεια τους να μεταβούν στην Ε.Ε. για μία πιο ασφαλή ζωή. Η Ευρώπη φούριο της Frontex, συμβάλλει στην στοχοποίηση του μετανάστη και του πρόσφυγα ως εχθρού υψώνοντας φράχτες και οπλίζοντας ένστολους για την διαφύλαξη των συνόρων τους από τον υποτιθέμενο εξωτερικό εχθρό.

Μιλάμε για την Ε.Ε., η οποία κέρδισε το 2012 το νόμπελ ειρήνης. Μιλάμε για την Ε.Ε. που συμμετέχει σε πολέμους σε ξένα χωράφια. Μιλάμε για την Ε.Ε. που θέτει το δίλημμα στον ελληνικό λαό: ή λιτότητα ή λιτότητα. Μιλάμε για την Ευρώπη, που υποστηρίζει την άνοδο ακροδεξιών κομμάτων σε κυβερνήσεις (βλέπε Ουκρανία).

Εμείς ως εσωτερικοί μετανάστες, οι λεγόμενοι «τεμπέληδες» της Ευρώπης, και θύματα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που μας καθιστούν μια στρατιά ευέλικτου και επισφαλούς εργατικού δυναμικού, έρμαιο στις ανάγκες της ευρωπαϊκής οικονομίας και ανάπτυξης, εμείς που ίσως αύριο να είμαστε στην θέση των προσφύγων: ονειρευόμαστε μια Ευρώπη που θα βασίζεται στις επιθυμίες των λαών, στην οποία οι ίδιοι θα διαχειρίζονται τον πλούτο που θα παράγουν, αλληλέγγυα και οργανωμένοι απο κάτω προς τα πάνω, παραμερίζοντας τραπεζικά και οικονομικά συμφέροντα. Μία Ευρώπη, που θα αποτελεί πραγματικά έδαφος ελεύθερης μετακίνησης ανθρώπων ελεύθερων, και όχι μόνο προϊόντων και εμπορευμάτων.

1 Από το πρωτοσέλιοδο της εφημερίδας TheGuardian 18.06.2015

2 Σύμφωνα με στοιχεία της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse για το 2014 το 1% των Ελλήνων κατέχει το 56,1% του πλούτου, ποσοστό αυξημένο κατά 8% από το 2007.

3 Ο αρχηγός και τα μέλη της Χρυσής Αυγής δικάζονται αυτόν τον καιρό στην Ελλάδα για εγκληματικές πράξεις και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Για λεπτομέρειες της δίκης βλ. http://www.goldendawnwatch.org

4 Άνοδος 1,88% για το κομμα του Ευρωκοινοβουλίου Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (Ε.Σ.Μ.), σε σύγκριση με τις τελευταίες εκλογές του 2009.